Crónica fonográfica do Congreso de Poesía Nós tamén navegar: grupo de traballo Teatro e outras formas de comunicación do poético

Nós tamén navegar. 40 anos de poesía galega é o título do Congreso de Poesía organizado pola AELG, coa colaboración do Concello de Pontevedra, co que se pretendeu facer unha revisión da poesía galega nos últimos catro decenios, un exame da súa situación actual e do peso da poesía no sistema literario e na sociedade galega, tendo en conta a relevante diversidade de propostas, achegas e temáticas que mostran as diferentes poéticas existentes, e tamén analizar colectivamente os retos para o futuro.

Aquí pode escoitarse a crónica fonográfica completa, da que destacamos hoxe os referentes ao segundo grupo de traballo, Teatro e outras formas de comunicación do poético.

Presentación 2º grupo de traballo: Teatro e outras formas de comunicación do poético (oralidade, popular, etc.). Afonso Becerra:

2º grupo de traballo: Teatro e outras formas de comunicación do poético (oralidade, popular, etc.). Miguel Sande:

2º grupo de traballo: Teatro e outras formas de comunicación do poético (oralidade, popular, etc.). Antonio Reigosa:

2º grupo de traballo: Teatro e outras formas de comunicación do poético (oralidade, popular, etc.). Silvia Penas:

2º grupo de traballo: Teatro e outras formas de comunicación do poético (oralidade, popular, etc.). Coloquio:

Conclusións dos grupos de traballo do Congreso de Poesía da AELG. 40 anos de poesía galega. Nós tamén navegar

Estas son as conclusións dos grupos de traballo do Congreso de Poesía da AELG. 40 anos de poesía galega. Nós tamén navegar.

Grupo de traballo 1: Nós tamén navegar, a poesía galega de 1976 a 2016.
Coordinadora: Marta Dacosta
Relatoras: Helena Villar, Rosa Enríquez e Yolanda Castaño
Comezamos este Congreso falando do que consideramos o cambio de rumbo desta fin de século: a contribución das escritoras. A poesía galega de hoxe é como é, porque as autoras anovaron os temas, introduciron novos materiais poéticos e desmontaron a imaxe que lles reservaba a ideoloxía patriarcal falando coa súa propia voz.
Con todo, as escritoras seguen a ocupar un papel secundario na edición e nos premios e seguen a ser xulgadas, elas e a súa obra, de maneira prexuizosa con argumentos extraliterarios.
E, aínda así, a situación ten mudado de maneira positiva nestes corenta anos, como as intervenientes expuxeron, e foi enormemente beneficioso para a poesía galega, pois a contribución das escritoras foi e segue a ser esencial. Unha contribución en que desaparecen os límites xeracionais e hai unha coincidencia de obxectivos e arelas entre todas as autoras en activo desde 1990.
No congreso, subscribiuse novamente a idea que Manuel María expresara naqueles seus versos: a poesía desvela e crea a realidade. É, por tanto, o xénero que reclama para si o dereito de enunciar este tempo en que vivimos e a facelo con garantías de liberdade e de respecto para a nosa lingua.
En coherencia con isto, o Congreso expresou a súa solidariedade coas escritoras e os escritores cataláns que denunciaron recentemente os impedimentos para continuar coa súa actividade.

Grupo de traballo 2: Teatro e outras formas de comunicación do poético (oralidade, popular, etc.)
Coordinador: Afonso Becerra
Relatoras/es: Miguel Sande, Antonio Reigosa e Silvia Penas
A importancia desta mesa radica, en primeiro lugar, en poñer en foco unha manifestación artística e cultural como é o teatro, sobre a que se ten xerado pouca reflexión nos ámbitos comunitarios e tamén nos literarios. En segundo lugar, porque cómpre revisar e construír, cada certo tempo, un discurso arredor da poesía escénica en Galiza e dos desafíos e límites respecto ao texto literario.
Para abordar, de maneira heteroxénea e ecléctica, esa reflexión foron convidados a participar nesta mesa dous escritores e unha escritora que nos ofreceron cadansúa testemuña directa de tres maneiras de modelar o poético:
Entre outros aspectos, Miguel Sande expuxo que só a poesía pode salvar o teatro e reivindicou o teatro fóra dos edificios teatrais para poder expandirse cara a outros horizontes. Reivindicou, tamén, o valor e a fortaleza da palabra núa. Sinalou que, para el, a poesía é unha árbore primixenia e que dela saen diferentes pólas, como pode ser a novela, o poema ou a peza dramática. A poesía como unha mirada humanizadora sobre o mundo.
Antonio Reigosa apuntou que na poética da fala sempre hai unha vontade de estilo, co emprego de todos os recursos posibles. Falou das vantaxes de “oralizar” ou “dicir”, fronte a ler algo escrito, como o xeito mellor de chegar ao ouvido. Tamén nos fixo pensar en como cando escribimos violentamos a poética da fala e, incluso, como a cultura escrita inflúe na nosa oralidade.
Silvia Penas, pola súa banda, falou do traballo colaborativo no grupo poético musical Cintaadhesiva, no que ela achega os textos. Contounos como eses textos poéticos nacen e se mesturan coa música e, incluso, coa videoarte, sen que ningunha das linguaxes predomine ou prevaleza sobre a outra. Falounos de como a performance fai saír a poesía do espazo privado e como se converte nun feito comunitario. A performance e a poesía como maneira de construír novas subxectividades. O contacto, a cinta adhesiva, que é o nome do seu grupo, como metáfora de xuntar o diverso e tamén de resistencia.

Grupo de traballo 3: Interaccións poéticas: ensino, lingua, ciencia
Coordinadora: Mercedes Queixas
Relatoras/es: Ramón Caride, Ramón Nicolás e Estíbaliz Espinosa
A perspectiva diacrónica permite detectar puntos febles que actuaron como resistencias para un maior avance en positivo da práctica da poesía nas aulas.
A escola como reprodutora dos hábitos sociais, máis influenciados pola praxe consumista e material, non é allea ao afastamento das humanidades, da lectura e da poesía.
Para alén da falta de normalidade cultural, a rixidez dos currículos escolares, máis centrada en ítems cuantificadores numéricos, desatende a vontade ou vocación expresiva, creativa e emotiva do alumnado, que fica á vontade daquel profesorado preocupado polo achegamento da literatura ao alumnado, desde unha perspectiva vital contemporánea e complementaria da formación do ser humano en construción.
Asemade, a lexislación lingüística tan restritiva e penalizadora na actualidade da docencia de certas materias do ámbito científico, ademais de reforzar a diglosia e promover o non achegamento ao galego do alumnado máis novo das áreas castelanófonas, limita o desenvolvemento das habilidades propias da lectura e da comprensión en galego, o que impide o coñecemento e a posterior fixación na lingua propia.
Con todo, a firme vontade creadora das poetas converteu os puntos febles en resistencias positivas para a evolución da poesía vinculada ao ensino, ao coidado da lingua e ao convivio intercomunicador coa ciencia.
A elaboración de novas ferramentas didácticas bibliográficas, o maior achegamento aos propios autores e autoras, a impartición de obradoiros de escrita, o desenvolvemento de múltiples metodoloxías de transmisión poética (blogues, redes sociais, poesía visual, música…) colocan a poesía en diferentes rexistros próximos ao tempo das novas xeracións.
A poesía galega ten futuro porque a precisamos.

Grupo de traballo 4: Traducións e diálogos con outros sistemas poéticos
Coordinador: Ramiro Torres
Relatoras/es: María Reimóndez, Raúl Gómez Pato, Tiago Alves Costa
As principais conclusións ás que se chegaron son as seguintes:
A relevancia de cuestionar e superar a perspectiva patriarcal hexemónica que lastra a tradución no noso sistema.
O recoñecemento da importancia da tradución como medio de enriquecemento da lingua e a poesía galegas, compensando a demora histórica en chegar a interiorizar no noso sistema a creatividade das demais culturas.
Analizáronse tamén as conexións de Galiza coa Lusofonía como espazo de encontro poético bidireccional non suficientemente visibilizado, constituíndo un exemplo das potencialidades existentes de diálogo con outros sistemas culturais.

Grupo de traballo 5: 40 anos de poesía aos ollos da crítica
Coordinadora: María Xesús Nogueira
Relatoras/es: Vicente Araguas, Teresa Seara e Mario Regueira
Nesta mesa debateuse sobre o papel que a crítica desempeñou no relato da poesía galega destas catro décadas: a súa relevancia, as súas achegas, a súa influencia na construción do discurso historiográfico, as súas tarefas pendentes. As tres intervencións suscitaron un intenso e prolongado debate que se centrou, entre outros asuntos, en como a crítica abordou ao longo deste período a periodización (a cuestión xeracional) e o xénero.

Grupo de traballo 6: Innovación poética, trans-xénero, novas modalidades
Coordinador: Carlos Negro
Relatoras/es: Fran Alonso, Antía Otero e Celia Parra Díaz
A poesía galega contemporánea significa tamén unha aposta polo hibridismo e a fusión artística, converténdose nun campo expandido que, desde a palabra, interacciona coa imaxe, a plástica, a música, a danza, a perfomance e o videopoema. Existe, por tanto, un entorno de exploración onde se funden voz e mirada, para procurar novas linguaxes en múltiples soportes tecnolóxicos, que posibilitan tamén novos códigos expresivos (ciberpoesía).Trátase, en definitiva, de aceptar que a poesía é un ser mutante, unha especie de fotosíntese creativa que nos conecta co universo a través da perturbación das formas.

AveLina Pérez gaña o I Torneo de Dramaturxia de Galicia

Desde Cultura Galega:
“A Salasón de Cangas acolleu na noite deste martes a celebración do I Torneo de Dramaturxia de Galicia, unha iniciativa que se integra na Mostra Internacional de Teatro Cómico e Festivo de Cangas en colaboración con DramaturGA, Asociación Galega de Dramaturxia. A iniciativa reuniu textos de seis autores teatrais que foron lidos de xeito dramatizado por actores e actrices. O público foi o responsable de seleccionar o preferido. Con Esther F. Carrodeguas como mestra de cerimonias, competiron no evento creacións de Noelia Toledano, AveLina Pérez, Afonso Becerra de Becerreá, Roi Vidal Ponte, Carlos Labraña e Julio Fernández. Finalmente foi AveLina Pérez a que se impuxo co texto Os arroaces son animais sucios e desesperados. A obra é un diálogo entre unha muller soa e un robot de compañía con quen se dispón a compartir unha velada romántica.”

Crónica videográfica da II Gala do Libro Galego (VI)

A II Gala do Libro Galego, coorganizada pola Asociación de Escritoras e Escritores en Lingua Galega, a Asociación Galega de Editoras e a Federación de Librarías de Galicia, tivo lugar o sábado 20 de maio no Teatro Principal de Santiago de Compostela.

Aquí pode verse a crónica videográfica completa, da que destacamos hoxe estas intervencións:

Premio ao Libro Ilustrado: Canta connosco. De Óscar Villán:

Premio ao mellor libro de Teatro: Moito Morro Corporation, Sociedade Ilimitada, de Carlos Labraña:

Premio de Xornalismo Cultural: Zig-Zag:

Acta do xurado do XXV Certame Literario A Pipa da Alta Montaña Luguesa 2016

En Becerreá, a luns 26 de decembro de 2016, a Xunta Directiva da Asociación Cultural A Pipa de Becerreá (CIF. G-27441708) e o seu Presidente, Afonso Becerra Arrojo, toman o acordo de nomear a Xesús Bermúdez Tellado Presidente do Xurado do XXV Certame Literario A Pipa 2016 da Alta Montaña Luguesa e, así mesmo, aos dous tribunais avaliadores:
O Xurado para a modalidade de DRAMATURXIA BREVE está formado por:
INMA LÓPEZ SILVA. Escritora. Crítica Teatral. Membro do Consello de Redacción da Revista Galega de Teatro. Doutora en Filoloxía. Profesora da ESAD de Galicia.
ROBERTO PASCUAL. Director da Mostra Internacional de Teatro de Ribadavia. Membro do Equipo de Dirección da Revista Galega de Teatro. Licenciado en Filoloxía Galega. Profesor da ESAD de Galicia.
ROI VIDAL PONTE. Dramaturgo, Director de escena, Poeta e Crítico Teatral. Titulado Superior en Arte Dramática, na especialidade de Dirección escénica e dramaturxia pola ESAD de Galicia. Licenciado en Filoloxía Galega pola Universidade de Santiago de Compostela.
O Xurado para as modalidades de POESÍA e RELATO está formado por:
XESÚS BERMÚDEZ TELLADO. Poeta. Licenciado en Filoloxía Galego-Portuguesa.
SABELA PÉREZ MARTÍNEZ. Licenciada en Filoloxía Galego-Portuguesa. Profesora de Educación Secundaria.
RAFAEL RAMOS FERNÁNDEZ. Membro da Xunta Directiva da Asociación Cultural A Pipa de Becerreá. Licenciado en Ciencias da Educación (Pedagoxía Socioeducativa). Mestre de Educación Primaria.
MARTA RODRÍGUEZ LÓPEZ. Membro da Xunta Directiva da Asociación Cultural A Pipa de Becerreá. Licenciada en Xornalismo.
Este ano recibíronse un total 99 traballos. Logo de facer lectura dos 99 traballos recibidos e conforme ás bases establecidas deste Certame, o Xurado acorda concede-los seguintes premios:

– Na Categoría Infantil (dos 8 ós 14 anos), modalidade de RELATO:
2º PREMIO INFANTIL DE RELATO A PIPA 2016, para o texto titulado “A MIÑA VIDA NA IMAXINACIÓN”. O Xurado destaca: O feito de ser un manifesto a favor da ecoloxía cheo de imaxinación. A autora é NURIA DEVESA NÚÑEZ, de Lugo.
1º PREMIO INFANTIL DE RELATO A PIPA 2016, para o texto titulado “OS TRES BISPOS”. O Xurado destaca: A calidade literaria nunha narración chea de maxia e imaxinación. O autor é MARTÍN RODRÍGUEZ DÍAZ, de San Pedro de Furco. Becerreá (Lugo).

– Na Categoría Infantil (dos 8 ós 14 anos), modalidade de POESÍA:
ACCÉSIT INFANTIL DE POESÍA A PIPA 2016, para o texto titulado “O INVERNO”. O Xurado destaca: A descrición da estación de forma sinxela e o xeito en que transforma a vida da xente. A autora é AMELIA PÉREZ LÓPEZ, de Santalla, Cervantes (Lugo).
2º PREMIO INFANTIL DE POESÍA A PIPA 2016, para o texto titulado “OS ANCARES”. O Xurado destaca: A súa sinxeleza e naturalidade á hora de expresar o amor do autor pola súa terra. A autora é ANDREA LÓPEZ AMIGO, de Cela, Cervantes (Lugo).
1º PREMIO INFANTIL DE POESÍA A PIPA 2016, para o texto titulado “MEU IRMÁN”. O Xurado destaca: A súa espontaneidade, tenrura e sinceridade na expresión dos sentimentos por unha persoa que lle serve de exemplo ao autor. O autor é HIGINIO RODRÍGUEZ CEDRÓN, de Dumia, Cervantes (Lugo).

– Na Categoría Xuvenil (dos 14 ós 18 anos), modalidade de RELATO:
ACCÉSIT XUVENIL DE RELATO A PIPA 2016, para o texto titulado “O CAMIÑO CARA ÓS ANCARES”. O Xurado destaca: O feito de presentar outro xeito de narrar o drama dos refuxiados que foxen de Siria. O autor é JAVIER GALLARDO SILVA, de Filloval de Torés. As Nogais (Lugo).
2º PREMIO XUVENIL DE RELATO A PIPA 2016, para o texto titulado “A MATANZA”. O Xurado destaca: A súa magnífica redacción e reflexo dun tema tradicional galego. O autor é JAVIER MÉNDEZ TRABADO, de Quindous, Cervantes (Lugo).
1º PREMIO XUVENIL DE RELATO A PIPA 2016, para o texto titulado “AQUEL ANACO DE CARTA”. O Xurado destaca: A orixinalidade dunha historia dolorosa pero entrañable. O autor é ADRIÁN NOIA VÁZQUEZ, de Santiago de Compostela (A Coruña).

– Na Categoría Xuvenil (dos 14 ós 18 anos), modalidade de POESÍA:
ACCÉSIT XUVENIL DE POESÍA A PIPA 2016, para o texto titulado “CAMIÑOS”. O Xurado destaca: O feito de plasmar dun xeito poético e envolvente o drama dos refuxiados. O autor é XOEL RODRÍGUEZ POY, de Becerreá (Lugo).
2º PREMIO XUVENIL DE POESÍA A PIPA 2016, para o texto titulado “MURALLA DE ARAMES”. O Xurado destaca: A claridade e limpeza expresivas, sen concesións ao obvio. A capacidade de suxestión arredor das contradicións do mundo no que vivimos. A autora é GABRIELA RODRÍGUEZ DÍAZ, de Becerreá (Lugo).
1º PREMIO XUVENIL DE POESÍA A PIPA 2016, para o texto titulado “ESPIDO DE SENTIMENTOS”. O Xurado destaca: A forza e a carga de imaxes na descrición da dor por un amor perdido. O autor é XAVIER SIMÓN MONTERO, de Cabeiras (Pontevedra).

– Na Categoría Revista A PIPA para Maiores de 18 anos, modalidade de RELATO:
ACCÉSIT Revista A Pipa de Relato 2016 para o texto titulado “O VELLO VEREDE”. O Xurado destaca: O feito de ser un canto á ecoloxía e á liberdade, amosando o contraste entre a vida moderna e a clásica. A autora é CLARA VILA AMADO, de San Cibrao, Nogueirosa, Pontedeume (A Coruña).
2º PREMIO Revista A PIPA 2016 DE RELATO, para o texto titulado: “O LAIO DA MONTAÑA”. O Xurado destaca: O feito de ser un precioso canto a favor da natureza e a liberdade. A autora é MARÍA SALINAS GARCÍA, de A Guarda (Pontevedra).
1º PREMIO Revista A PIPA 2016 DE RELATO, para o texto titulado: “CHANZOS PARA UNHAS BADALADAS”. O Xurado destaca: O canto ás raíces e ao apego á terra. O autor é GONZALO LOIZAGA LATORRE, de Doncos. As Nogais (Lugo).

– Na Categoría Revista A PIPA para Maiores de 18 anos, modalidade de POESÍA:
ACCÉSIT Revista A Pipa de Poesía 2016 para o texto titulado “LADEIRA DA SERRA”. O Xurado destaca: O reflexo, cheo de imaxes impactantes, dun momento dramático da Guerra Civil española. O autor é AGUSTÍN LORENZO FIDALGO, de Ourense.
2º PREMIO Revista A PIPA 2016 DE POESÍA, para o texto titulado “AS VÍSCERAS DA TERRA”. O Xurado destaca: As metáforas ben artelladas, que nos contan o devir máis íntimo da terra. A autora é IRIA ACEVEDO PÉREZ, de Lugo.
1º PREMIO Revista A PIPA 2016 DE POESÍA, para o texto titulado “ABALANDO BRÉTEMAS”. O Xurado destaca: O feito de enlazar coa poesía máis tradicional no que atinxe á forma e á temática. O autor é JOSÉ M. GARCÍA MIGUÉLEZ, de Lugo.

– Na modalidade de DRAMATURXIA BREVE.
ACCÉSIT A PIPA 2016 DE DRAMATURXIA BREVE, para a peza titulada “ARA E IRA”. O Xurado destaca: Dramaturxia experimental superminimalista que xoga coa hibridaxe entre o poético e o teatral por medio da linguaxe musical. As repeticións, as aliteracións, os xogos de palabras e os silencios conseguen xerar un ritmo coherente coa temática da peza, que racha ao final con escintileos metatextuais. O autor é JOSE F. CASTILLO ALLEN, de Vigo (Pontevedra).
2º PREMIO A PIPA 2016 DE DRAMATURXIA BREVE, para a peza titulada “CATIÚSCAS”. O Xurado destaca: A capacidade para expresar, a través da estrutura dramatúrxica, a desazón que caracteriza unha relación baseada no machismo e no maltrato, así como a dificultade para resolver un problema estrutural. Minimalismo teatral posdramático no que sorprende o recurso á repetición exacta da mesma partitura de accións. A autora é MARTA PÉREZ de Vigo (Pontevedra).
1º PREMIO A PIPA 2016 DE DRAMATURXIA BREVE, para a peza titulada “ENVASADAS AO BALEIRO”. O Xurado destaca: A forza simbólica tanto da acción coma do espazo dramático. As personaxes amosan un bo dominio na construción dunha situación de cinismo, tensión e ironía fronte á sedución tópica e preciosa dun mesmo home, o personaxe masculino latente. Trátase da típica historia do odio entre irmás, pero está contada, nesta ocasión, cunha dureza verdadeira e unha linguaxe suxerente que afinca as súas raíces en Beckett, Genet e o esperpento. A autora é IRIA ACEVEDO PÉREZ, de Lugo.

O Xurado acorda que os galardóns deberán ser recollidos durante o acto de entrega que máis abaixo se sinala, ou nun prazo máximo que conclúe na data de presentación dos traballos da edición seguinte deste Certame. De non ser así o agasallo outorgado á persoa premiada pasaría a formar parte dos fondos da Asociación Cultural A Pipa de Becerreá.

Esta 25 Edición do Certame Literario A Pipa 2016 da Alta Montaña Luguesa, conta coa colaboración da Xefatura Provincial de Cultura da Xunta de Galicia, da Área de Cultura da Vicepresidencia Primeira da Deputación Provincial de Lugo e do Concello de Becerreá.

Asdo. Afonso Becerra Arrojo.
Presidente da Asociación Cultural A Pipa de Becerreá, co visto e prace de Xesús Bermúdez Tellado, Presidente do Xurado do XXV CERTAME LITERARIO A PIPA 2016 DA ALTA MONTAÑA LUGUESA
En Becerreá, a 26 de decembro de 2016.”

Compostela: Xornadas sobre Dramaturxia Galega Dramaturxente

dramaturxente-2016-1dramaturxente-2016-2

A AELG realiza unha xornada sobre Literatura Dramática e Teatro Nacional

Desdebannerixornadalitdramaelg2016 Sermos Galiza
“A sección de Literatura Dramática da AELG nace coa vontade de poñer fin á situación anómala que vive a literatura dramática dentro campo cultural galego, sendo “un xénero sen apenas publicacións e case inexistente nos nosos estudos académicos”, comenta para Sermos Galiza Afonso Becerra, vogal de Literatura Dramática da asociación e profesor na Escola Superior de Arte Dramática de Galiza. Este feito deixa ver “unha eiva grande da literatura e cultura galegas”, engade. Trátase dun xénero que goza de prestixio noutras literaturas, representado por figuras imprescindíbeis como Shakespeare, Lorca ou o galego Valle-Inclán. E é que “non se pode estudar nin entender a literatura española sen considerar Luces de Bohemia ou La casa de Bernanda Alba”, aliás na Galiza esta situación de total descoñecemento da literatura dramática “denota que temos un sistema literario e cultural anómalo”. Unha situación cando menos preocupante dun xénero que se move entre o teatro e a literatura.
A I Xornada Literatura Dramática e Teatro Nacional, baixo coordinación de Afonso Becerra, érguese como “un espazo onde realizar unha análise e partillar coñecementos sobre literatura dramática galega”, un encontro idóneo para poñer sobre a mesa a situación actual deste xénero en Galiza e “sacar algunha acción que nós poidamos levar adiante porque eu non creo que as institucións nos vaian a quitar as castañas do lume”.
Desde a organización propoñen un par de actividades, dous encontros abertos para todas as persoas interesadas, desde as dramaturgas e dramaturgos, estudosos das artes escénicas contemporáneas e tamén para calquera persoa con inquedanzas artísticas e culturais. O interesante destas xornadas é que teñen non só un valor simbólico, “mais tamén de utilidade, deseñadas cunha clara orientación de proveito, laboral incluso, para que sexa rendíbel na nosa realidade cultural, e este é un pouco o obxectivo”. (…)”

I Xornada da Sección de Literatura Dramática: Literatura Dramática e Teatro Nacional

Abannerixornadalitdramaelg2016 I Xornada da Sección de Literatura Dramática: Literatura Dramática e Teatro Nacional, que contará co apoio do Concello da Coruña, terá lugar no Quiosco Alfonso, co seguinte programa previsto:

12:00 h. A Literatura Dramática galega na actualidade.
Encontro-asemblea das dramaturgas e dramaturgos que forman parte da AELG, así como doutras persoas non pertencentes á AELG que estean interesadas neste ámbito artístico e literario, aberta a todas as persoas interesadas no ámbito da literatura dramática co obxectivo de tratar do estado no que se atopa a literatura dramática galega actual e intentar formular algunha iniciativa ou actividade que, desde esta Sección da AELG, se poida levar adiante.

18:00 h. O proxecto artístico dun Teatro Nacional nunha nación sen estado e o papel da Literatura Dramática nese proxecto.
Clase maxistral a cargo de Xavier Albertí, director artístico do Teatre Nacional de Catalunya (TNC), sobre o proxecto artístico dun teatro nacional, nunha nación sen Estado propio, e cal é o papel da literatura dramática nese proxecto. Contar cun artista do mérito de Xavier Albertí nesta primeira edición das xornadas da Sección de Literatura Dramática da AELG é unha honra e unha ledicia, non só polo interese dos seus contidos, senón tamén polo feito de establecer lazos e complicidades con quen dirixe a principal institución teatral de Catalunya. Este acto está aberto ao público xeral até completar aforo.

A coordinación corre a cargo de Afonso Becerra de Becerreá, Vogal de Literatura Dramática da AELG.

cartelixornadalitdramaelg2016

Teatro nacional e literatura dramática, por Afonso Becerra de Becerreá

Artigobannerixornadalitdramaelg2016 de Afonso Becerra de Becerreá no blog sobre teatro O Galiñeiro, en Praza:
“Este sábado, 5 de novembro de 2016, inauguramos a Sección de Literatura Dramática da AELG (Asociación de Escritoras/es en Lingua Galega), coa celebración de dúas actividades que non teñen un carácter só simbólico-representativo, senón, sobre todo, útil.
Esta I XORNADA DA SECCIÓN DE LITERATURA DRAMÁTICA DA AELG, titulada “LITERATURA DRAMÁTICA E TEATRO NACIONAL” propón dúas actividades, unha de mañá e outra de tarde, que poidan ser de utilidade para as dramaturgas/os, para as estudosas e estudosos das artes escénicas contemporáneas e para calquera persoa con inquedanzas artísticas e culturais.

image

Desde a AELG consideramos que o xénero da literatura dramática, aqueles textos con valores literarios e dramáticos, é fundamental para un sistema literario e cultural san, cun desenvolvemento pleno.
Desde a AELG cobramos conciencia de que a literatura dramática en lingua galega é unha descoñecida, unha ausente, na vida cultural de Galiza e, por extensión, do resto do mundo.
Entón, malia que as comparacións poidan non seren correctas, miramos para outros sistemas literarios e culturais veciños, como o catalán, e observamos que a súa literatura dramática actual se edita, se estuda, se escenifica, se traduce e ten unha incidencia moi considerable na sociedade.
Entón, preguntámonos que acontece en Galiza. ¿Non hai obras de literatura dramática, na historia da literatura galega, dignas de circular polo imaxinario colectivo e polos palcos, como acontece, por exemplo coas obras de Federico García Lorca ou de William Shakespeare?
¿Non hai dramaturgas e dramaturgos, na actualidade, que escriban textos que poidamos mercar nunha libraría para gozar da súa lectura ou para que unha compañía teatral orquestre un espectáculo co que poidamos desfrutar?
¿Non hai textos dramáticos galegos que se poidan traducir e que se poidan ver representados no Teatro San Martín de Bos Aires ou nunha sala de teatro de calquera cidade europea, como acontece, por exemplo, con O principio de Arquimedes, de Josep Maria Miró Coromina?
¿Que nos falta?
¿Que nos sobra?
¿Que podemos ou debemos facer? Sigue lendo

O Teatro é a arte sublime. Manifesto da ESAD de Galicia no Día Mundial do Teatro. 27 de marzo de 2016.

Recollemos12809708_983609908390449_2745907594720798990_n o texto do manifesto emitido pola ESAD de Galicia.

“Desde a ESAD DE GALICIA queremos reivindicar un teatro de calidade e con denominación de orixe protexida!
Queremos reivindicar o teatro como servizo público.
Queremos reivindicar o teatro como profesión necesaria nunha sociedade civilizada e xusta.
Por tanto, defendemos a importancia dunha formación regulada, nunha escola pública cos recursos necesarios para desenvolver ao máximo as potencialidades desta arte.
Defendemos os criterios humanísticos e artísticos, por riba dos criterios cuantitativos e mercantís.
A ESAD DE GALICIA quere sumarse ás reivindicacións das asociacións sectoriais do teatro galego para reivindicar a arte das artes, a arte máis sublime de todas as artes: o teatro.
Propoño unha demostración brincadeira de por que o teatro é a arte máis sublime de todas as artes, máis que a literatura, máis que a pintura, máis que a escultura, máis que a música, máis que o cinema… Éo porque o teatro, ademais de empregar a literatura, a pintura, a música…, sitúa como obxecto artístico a persoa, co corpo, o movemento, a voz, as luces e as sombras do humano en movemento, de maneira más literal ou máis metafórica, enriba do palco.
O teatro suscita emocións igual que o deporte rei, o fútbol, pero, ademais, move pensamentos. O teatro pode contar historias e abordar mitos, igual que a novela ou o cinema, pero faino desde a síntese explosiva da vivencia empática en directo. O teatro pode xerar poesía enriba da escena, cunha alta dose de polisemia ou incluso, alén da semántica, poñer diante ou entre nós o inefable, o inenarrable. O teatro pode xerar cadros pictóricos dinámicos e animar volumes escultóricos cun magnetismo sen igual.
É certo que a boa literatura esperta en nós imaxes e prodúcenos unha vivencia enriquecedora, non obstante o teatro é, en si mesmo, experiencia e vivencia sublimadas.
O teatro é danza e música, no teatro aválanse pensamentos e emocións. Pero, ademais, actívase esoutra comunicación alén do racional, esoutra química na que pesan os valores intuitivos da percepción directa e interactiva, esoutra comunicación na que as miradas e os corpos, coas súas texturas enerxéticas, cos seus temperamentos, entran en relación.
Celebramos o teatro, porque o teatro é a celebración do humano, na súa dimensión máis lúdica, política, filosófica e artística.

Afonso Becerra de Becerreá